دوره 2، شماره 3، 1401، صفحات 36 - 43
نویسندگان : فرشاد خلیلی خندابی *

چکیده :
انسان موجودی اجتماعی است و باید مهارت‌های مقابله‌ای و سازگاری اجتماعی را بداند و از رفتارهایی که برای او و دیگران مشکل‌آفرینی می‌کند، بپرهیزد؛ نمونه آن، رفتارهای پرخاشگری است. پرخاشگري نوعي هيجان و واکنش رواني است که طي آن فرد به‌طور ناخودآگاه فشارهای ناشي از محرومیت‌ها و ناکامی‌های خود را به‌صورت واکنش‌های حمله، تجاوز، رفتارهاي کینه‌توزانه و پرخاشگرانه نشان می‌دهد. پرخاشگري به‌عنوان مشکل بهداشت عمومي مطرح است و شناخت عوامل مؤثر بر آن نقش مهمي در پيشگيري و حل آن دارد. بر اساس مشاهدات انجام‌شده از گفتار و رفتار دانش‌آموزان مقطع ابتدایی در مدرسه و محیط‌های دیگر مانند میدان‌ها و معابر تا حد زیادی رفتارهای پرخاشگرانه تا حد شدید آن‌که خشم و عصبانیت است، از آن‌ها دیده‌شده است. این‌گونه رفتارها نه‌تنها در دانش‌آموزان مقطع ابتدایی بلکه در دانش‌آموزان مقاطع تحصیلی بالاتر نیز مشاهده می‌شود؛ درگیر شدن دانش‌آموز با معلم، نزاع‌های دانش‌آموزان با یکدیگر از نمونه‌های این‌گونه رفتارها است. دبستان مناسب‌ترین جایگاه برای شناسایی و برطرف کردن مسئله پرخاشگری است؛ چون آن‌ها در سنی هستند که این مشکل و مسئله هنوز در آن‌ها نهادینه نشده و دانش‌آموزان انعطاف‌پذیری بیشتری دارند و ایجاد تغییر در آن‌ها آسان‌تر از ایجاد تغییر در سنین بزرگ‌سالی است. ما در این اقدام پژوهی بر آنیم تا با برسی و شناسایی عوامل مؤثر بر پیدایش و تشدید پرخاشگری، راهکارهای علمی و عملی برای این مسئله ارائه کنیم و امید آن داریم مشکل پرخاشگر را در دانش دانش‌آموزی که این مشکل در او شناسایی‌شده، برطرف سازیم.

کلمات کلیدی :
دانش آموز، پرخاشگری، مدرسه


مشاهده مقاله
119
دانلود
22
تاریخ دریافت
۱۹ خرداد ۱۴۰۱
تاریخ ریوایز
۱۵ تیر ۱۴۰۱
تاریخ پذیرش
۰۳ مرداد ۱۴۰۱