فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت Promoting Self-Directed Learning in Blended Learning Environments: A Constructivist Perspective in Higher Education ترویج یادگیری خودراهبر در محیط‌های یادگیری ترکیبی: یک دیدگاه سازنده گرا در آموزش عالی 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سید علی آموزش و پرورش حسن آموزش و پرورش ساجد آموزش و پرورش Higher education is considered the pinnacle of all educational endeavors. Therefore, it is expected that learners in higher education institutions should be motivated for both synchronous and asynchronous individual learning. Unfortunately, it seems that such an expectation has not yet been met within the framework of distance higher education. While stakeholders in higher education are seeking a way to ensure that learners have sufficient self-directed learning capacities needed for blended learning, this paper proposes the use of a constructivist framework to foster self-directed learning to ensure that learners develop their understanding of learning, its meaning based on context, and the ways to acquire it using blended learning as a mediator. Using constructivism as a theoretical lens, we have proposed the use of an approach as a model for fostering self-directed learning among learners in various higher education institutions. Therefore, we encourage the adoption or adaptation of this approach as it ensures that the concerns and confusion of embracing self-directed learning among learners within higher education environments are resolved. آموزش عالی ‏‏به عنوان اوج تمام تلاش‌های آموزشی در نظر گرفته می‌شود. بنابراین، انتظار می‌رود که فراگیر در موسسات مختلف یادگیری بالاتر باید برای یادگیری همزمان و غیر همزمان فردی انگیزه داشته باشد. متاسفانه چنین به نظر می‌رسد که چنین انتظاری در چارچوب فاصله آموزش عالی هنوز به دست نیامده است. در حالی که گروه‌های ذی‌نفع در آموزش عالی به دنبال روشی برای اطمینان از این موضوع هستند که فراگیران دارای ظرفیت‌های کافی یادگیری خودراهبر مورد نیاز برای یادگیری ترکیبی هستند , این مقاله پیش می‌رود و استفاده از چارچوب سازنده را برای پرورش یادگیری خود راهبر پیشنهاد می‌کند تا اطمینان حاصل کند که فراگیران درک خود از یادگیری , معنای آن براساس زمینه و راه‌های به دست آوردن آن با استفاده از یادگیری ترکیبی به عنوان یک میانجی را توسعه می‌دهند . با استفاده از نظریه سازنده گرایی به عنوان یک لنز نظری , ما استفاده از رویکردی را به عنوان مدلی برای پرورش یادگیری خود راهبر در میان فراگیران در موسسات مختلف آموزش عالی پیشنهاد کردیم . بنابراین ما پذیرش یا سازگاری این رویکرد را تشویق می‌کنیم زیرا اطمینان می‌دهد که نگرانی‌ها و آشفتگی جذب یادگیری خود راهبر را در میان فراگیران درون محیط های آموزش عالی حل و فصل کند . /downloadfilepdf/1329326