فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت 5 15 2025 06 06 Comparing childhood emotional maltreatment in young adults with grandiose and vulnerable narcissism مقایسه بدرفتاری هیجانی دوران کودکی در بزرگسالان جوان با خودشیفتگی بزرگ‌منشانه و آسیب‌پذیر 1 5 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA حانیه گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران دکتر یاسمن استادیار، گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران دکتر شیلا استادیار، گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 2025 05 18 The present study aimed to compare adverse childhood experiences in individuals with grandiose and vulnerable narcissism. The type of research was descriptive and its method was causal-comparative. The statistical population included all individuals aged 18 to 30 years who referred to 5 counseling centers in Tehran's 5th district in 2024, of whom 311 were selected using convenience sampling. Then, based on the scores of the Morbid Narcissism Inventory, individuals with high levels of narcissism were identified, and finally 60 individuals (30 with grandiose narcissism and 30 with vulnerable narcissism) were determined as the final sample. The research instruments included the Morbid Narcissism Inventory (Pincas et al., 2009) and the Adverse Childhood Experiences Questionnaire (Bernstein et al., 2003). The data were analyzed using multivariate analysis of variance.The findings showed that there was a significant difference between the two groups in adverse childhood experiences (p<0.001). Individuals with vulnerable narcissism scored higher in adverse experiences (p<0.001). The results emphasize the importance of developmental, emotional, and cognitive factors in explaining the differences between the two types of narcissism and the need for appropriate interventions دنبال کنید پژوهش حاضر با هدف مقایسه تجارب ناگوار دوران کودکی در افراد دارای خودشیفتگی بزرگ‌منشانه و آسیب‌پذیر انجام شد. نوع پژوهش توصیفی و روش آن علی-‌مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل تمام افراد ۱۸ تا ۳۰ سال مراجعه‌کننده به 5 مرکز مشاوره منطقه ۵ تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۳۱۱ نفر به‌روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. سپس بر اساس نمرات سیاهه خودشیفتگی مرضی، افراد دارای سطح بالای خودشیفتگی شناسایی شدند و در نهایت ۶۰ نفر (۳۰ نفر خودشیفتگی بزرگ‌منشانه و ۳۰ نفر خودشیفتگی آسیب‌پذیر) به‌عنوان نمونه نهایی تعیین شدند. ابزارهای پژوهش شامل سیاهه خودشیفتگی مرضی (پینکاس و همکاران، ۲۰۰۹) و پرسشنامه تجارب ناگوار دوران کودکی (برنستاین و همکاران، ۲۰۰۳) بود. داده‌ها با تحلیل واریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد میان دو گروه در تجارب ناگوار دوران کودکی تفاوت معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰>p). افراد دارای خودشیفتگی آسیب‌پذیر در تجارب ناگوار نمرات بالاتری کسب کردند (۰۰۱/۰>p). نتایج بر اهمیت عوامل تحولی، هیجانی و شناختی در تبیین تفاوت‌های دو نوع خودشیفتگی و ضرورت مداخلات متناسب تأکید دارد. /downloadfilepdf/1784793