فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت Analysis of the education status of Jundishapur University of Ahvaz based on the EFQM model تحلیل وضعیت آموزش دانشگاه جندی شاپور اهواز بر اساس مدل EFQM 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA شهرزاد گروه مدیریت آموزشی، واحد اهواز، دانشگاه ازاد اسلامی، اهواز، ایران. مراد استادیارگروه مدیریت، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران Objective: The aim of the present study is to analyze the status of education at Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences based on the criteria of the EFQM Organizational Excellence Model. Method: This study is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of method and was conducted as a survey. The statistical population of the study included faculty members, managers, and experts in the field of education at Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, of whom 217 people were studied as a sample. The data collection tool was the standard questionnaire of the EFQM Organizational Excellence Model (updated version), whose validity was confirmed by experts and its reliability was reported as desirable with Cronbach's alpha coefficient. The data were analyzed using descriptive and inferential statistics including one-sample t-test, one-way analysis of variance, and gap analysis in SPSS software.Findings: The findings showed that among the enabling criteria, the components of "educational human resources" and "partnerships and resources" were at an above average level, while the components of "educational leadership", "educational strategies" and "educational processes" were assessed at an average level. Also, in the results criteria section, "results related to educational staff", "results related to society and stakeholders" and "key educational performance results" were above average, but "results related to learners (students)" was at an average level. The results of the analysis of variance test showed that there is a significant difference between the evaluation of the criteria by academic level and that professional doctoral students gave a weaker assessment in most of the components than other levels.Overall, the results indicate that the status of education at Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences is at an average to higher level from the EFQM model perspective, but to achieve educational excellence, strategic improvement of some components is necessary. Originality: This research analyzes the status of education at a specific university of medical sciences (Ahvaz Jundishapur) using the EFQM organizational excellence model (updated version). Using this model to comprehensively evaluate education at this university and differentiate the status based on enabling criteria and outcomes, along with analyzing differences based on academic level, gives the research an innovative and practical aspect. Gap analysis in the EFQM model also helps to accurately identify areas in need of improvement, which demonstrates the practical originality of this research هدف: هدف پژوهش حاضر، تحلیل وضعیت آموزش در دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز بر اساس معیارهای مدل تعالی سازمانی EFQM است. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–تحلیلی بوده و به شیوه پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل اعضای هیئت علمی، مدیران و کارشناسان حوزه آموزش دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز بود که از میان آن‌ها 217 نفر به‌عنوان نمونه مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد مدل تعالی سازمانی EFQM (نسخه به‌روز) بود که روایی آن به تأیید خبرگان رسیده و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ مطلوب گزارش شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون t تک‌نمونه‌ای، تحلیل واریانس یک‌طرفه و تحلیل شکاف در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد در میان معیارهای توانمندساز، مؤلفه‌های «منابع انسانی آموزشی» و «مشارکت‌ها و منابع» در سطحی بالاتر از حد متوسط قرار دارند، در حالی که مؤلفه‌های «رهبری آموزشی»، «راهبردهای آموزشی» و «فرآیندهای آموزشی» در سطح متوسط ارزیابی شدند. همچنین در بخش معیارهای نتایج، «نتایج مرتبط با کارکنان آموزشی»، «نتایج مرتبط با جامعه و ذی‌نفعان» و «نتایج کلیدی عملکرد آموزشی» بالاتر از حد متوسط بودند، اما «نتایج مرتبط با فراگیران (دانشجویان)» در سطح متوسط قرار داشت. نتایج آزمون تحلیل واریانس نشان داد که بین ارزیابی معیارها بر حسب مقطع تحصیلی تفاوت معنادار وجود دارد و دانشجویان مقطع دکترای حرفه‌ای در اغلب مؤلفه‌ها ارزیابی ضعیف‌تری نسبت به سایر مقاطع ارائه کرده‌اند. در مجموع، نتایج حاکی از آن است که وضعیت آموزش در دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز از منظر مدل EFQM در سطح متوسط رو به بالاتر قرار دارد، اما برای دستیابی به تعالی آموزشی، بهبود راهبردی برخی مؤلفه‌ها ضروری است. اصالت: این پژوهش با استفاده از مدل تعالی سازمانی EFQM (نسخه به‌روز) به تحلیل وضعیت آموزش در یک دانشگاه علوم پزشکی خاص (جندی‌شاپور اهواز) پرداخته است. استفاده از این مدل برای ارزیابی جامع آموزش در این دانشگاه و تفکیک وضعیت بر اساس معیارهای توانمندساز و نتایج، همراه با تحلیل تفاوت‌ها بر اساس مقطع تحصیلی، به پژوهش جنبه نوآورانه و کاربردی می‌بخشد. تحلیل شکاف در مدل EFQM نیز به شناسایی دقیق حوزه‌های نیازمند بهبود کمک می‌کند که این رویکرد، اصالت عملی این تحقیق را نشان می‌دهد. /downloadfilepdf/1815996