فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت 4 11 2024 06 25 Gender Differences in Predictors of Divorce: A Study on the Role of Communication Sensitivity, Cognitive Errors, and Attitudes Toward Divorce in Women. تفاوتهای جنسیتی در عوامل پیش‌بینی کننده طلاق: مطالعه نقش حساسیت ارتباطی، خطاهای شناختی و نگرش به طلاق در زنان 8 19 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA دکتر سمیه استاد یاردانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران سمیرا دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران. ایران. 2025 05 02 The aim of this study was to examine gender differences in predictors of divorce, focusing on the role of communication sensitivity, cognitive errors, and attitudes toward divorce in women. This research was applied in terms of its purpose and descriptive-comparative in terms of its method. The statistical population included women who visited the Health Home Center and Counseling Office in District 14 of Tehran in the years 2024-2025 (approximately 500 individuals). Of this total, 120 women (60 married and 60 divorced) were selected through convenience sampling. Data was collected using the Communication Sensitivity Questionnaire (Byers & Parker, 1989), the Cognitive Errors Questionnaire (Ellis, 1998), and the Attitudes Toward Divorce Questionnaire (Kinnard & Gerard, 1986), and analyzed using a multivariate analysis of variance test. Findings revealed significant differences between married and divorced women regarding communication sensitivity, cognitive errors, and attitudes toward divorce (P<0.05). Specifically, divorced women had notably higher average scores in communication sensitivity (such as separation anxiety and fear of rejection), cognitive errors (including overgeneralization and catastrophic thinking), and positive attitudes toward divorce. هدف این پژوهش، بررسی تفاوت‌های جنسیتی در عوامل پیش‌بینی کننده طلاق با تمرکز بر نقش حساسیت ارتباطی، خطاهای شناختی و نگرش به طلاق در زنان بود. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع علی-مقایسه ای محسوب می شد. جامعه آماری شامل زنان مراجعه‌کننده به مرکز خانه سلامت و مشاوره سرای محله منطقه ۱۴ تهران در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ (حدود ۵۰۰ نفر) بود که از این تعداد، ۱۲۰ نفر (۶۰ زن متأهل و ۶۰ زن مطلقه) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های حساسیت ارتباطی (بایس و پارکر، ۱۹۸۹)، خطاهای شناختی (الیس، ۱۹۹۸) و نگرش به طلاق (کینایرد و جرارد، ۱۹۸۶) گردآوری و با آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین زنان متأهل و مطلقه از نظر حساسیت ارتباطی، خطاهای شناختی و نگرش به طلاق تفاوت معناداری وجود دارد. به‌طوری‌که میانگین نمرات حساسیت ارتباطی (مانند اضطراب جدایی و ترس از طرد)، خطاهای شناختی (ازجمله تعمیم افراطی و تفکر فاجعه‌آمیز) و نگرش مثبت به طلاق در زنان مطلقه به طور چشمگیری بالاتر بود. این نتایج بر اهمیت توجه به عوامل روان‌شناختی خاصِ زنان در پیش بینی طلاق تأکید می کند و می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات آموزشی (مانند آموزش مهارت‌های ارتباطی و بازسازی شناختی) و سیاست گذاری های هدفمند در مراکز مشاوره خانواده، بهداشت و درمان باشد تا از این طریق، به کاهش نرخ طلاق و تقویت بنیان خانواده کمک شود. /downloadfilepdf/322001