هدف از پژوهش حاضر، بررسی جامع میزان اثربخشی روش تدریس بارش مغزی بر پیشرفت تحصیلی فراگیران با استفاده از روش فراتحلیل و همچنین تحلیل نقش متغیرهای تعدیل کننده بود. جامعه آماری شامل تمامی پژوهش های داخلی منتشرشده در فاصله سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ و مطالعات خارجی منتشرشده طی سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ بود که به بررسی تأثیر روش بارش مغزی بر پیشرفت تحصیلی پرداخته بودند. پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، ۲۲ مطالعه شامل ۲۳ اندازه اثر برای تحلیل انتخاب شد. داده ها با بهره گیری از نرم افزار Comprehensive Meta-Analysis (CMA) نسخه ۲ و بر اساس مدل های اثر ثابت و اثر تصادفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که روش تدریس بارش مغزی تأثیر مثبت و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دارد و اندازه اثر ترکیبی آن در دامنه متوسط تا زیاد قرار می گیرد. براساس نتایج تحليل های ناهمگنی، جنسيت و مقطع تحصیلی و نوع درس ارزشیابی شده به عنوان متغيرهای تعدیل کننده بررسی شدند؛ نتایج نشان داد روش تدریس بارش مغزی در دختران و مقطع ابتدایی و درس های ریاضی- فیزیک و مطالعات به ترتیب با اندازه اثرهای ترکيبی 850/ و 889/ و 074/1 و 879/ نسبت به سایر متغیرهای تعدیل کننده تاثیر بیشتری در پیشرفت تحصیلی دارند. به طور خلاصه براساس نتایج این فراتحليل می توان نتيجه گرفت که آموزش با روش تدریس بارش مغزی می تواند بر پيشرفت تحصيلی اثربخش باشد

بارش مغزی پیشرفت تحصیلی روش های تدریس فعال فراتحلیل آموزش یادگیری.