زمینه و هدف: شناسایی عوامل روانشناختی مؤثر بر پایداری زناشویی از اهمیت بالایی برخوردار است. این پژوهش با هدف مقایسه حساسیت بین‌فردی، تحریف‌های شناختی و تاب‌آوری روانشناختی در زنان متأهل دارای پایداری زناشویی و زنان مطلقه انجام شد. روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی-مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل زنان ۲۵ تا ۴۵ ساله ساکن تهران بود که در دو گروه ۴۰ نفری (دارای پایداری زناشویی و مطلقه) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های حساسیت بین‌فردی، تحریف‌های شناختی و تاب‌آوری روانشناختی جمع‌آوری و با آزمون تی مستقل تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین دو گروه در هر سه متغیر تفاوت معناداری وجود دارد. زنان مطلقه میانگین نمرات بالاتری در حساسیت بین‌فردی (۱۰۶٫۸۵ در مقابل ۸۵٫۴۲) و تحریف‌های شناختی (۴۱٫۶۰ در مقابل ۲۵٫۳۰) و میانگین نمرات پایین‌تری در تاب‌آوری روانشناختی (۵۸٫۷۵ در مقابل ۷۵٫۱۸) داشتند (01/0>p). نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از وجود یک پروفایل روانشناختی متمایز در دو گروه است. به نظر می‌رسد حساسیت بین‌فردی و تحریف‌های شناختی به عنوان عوامل خطر و تاب‌آوری روانشناختی به عنوان یک عامل محافظ در پایداری رابطه زناشویی نقش ایفا می‌کنند. این نتایج بر اهمیت توجه به عوامل شناختی-هیجانی در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی در حوزه خانواده تأکید دارد.

حساسیت بین‌فردی تحریف‌های شناختی تاب‌آوری روانشناختی پایداری زناشویی