شناسایی عوامل روان‌شناختی مؤثر بر پایداری زناشویی از اهمیت بالایی برخوردار است. این پژوهش با هدف مقایسه حساسیت بین‌فردی، تحریف‌های شناختی و تاب‌آوری روان‌شناختی در زنان متأهل دارای پایداری زناشویی و زنان مطلقه انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل زنان ۲۵ تا ۴۵ ساله ساکن تهران بود که در دو گروه ۴۰ نفری (دارای پایداری زناشویی و مطلقه) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های حساسیت بین‌فردی، تحریف‌های شناختی و تاب‌آوری روان‌شناختی جمع‌آوری و با آزمون تی مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین دو گروه در هر سه متغیر تفاوت معناداری وجود دارد. زنان مطلقه میانگین نمرات بالاتری در حساسیت بین‌فردی (۱۰۶٫۸۵ در مقابل ۸۵٫۴۲) و تحریف‌های شناختی (۴۱٫۶۰ در مقابل ۲۵٫۳۰) و میانگین نمرات پایین‌تری در تاب‌آوری روان‌شناختی (۵۸٫۷۵ در مقابل ۷۵٫۱۸) داشتند. یافته‌ها حاکی از وجود یک پروفایل روان‌شناختی متمایز در دو گروه است. به نظر می‌رسد حساسیت بین‌فردی و تحریف‌های شناختی به‌عنوان عوامل خطر و تاب‌آوری روان‌شناختی به‌عنوان یک عامل محافظ در پایداری رابطه زناشویی نقش ایفا می‌کنند. این نتایج بر اهمیت توجه به عوامل شناختی-هیجانی در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی در حوزه خانواده تأکید دارد.

حساسیت بین‌فردی تحریف‌های شناختی تاب‌آوری روانشناختی پایداری زناشویی