بررسي رابطه بین هوش معنوي و یادگیري در بین دانش آموزان متوسطه شهر گرمه
دوره 5، شماره 14، 1404، صفحات 26 - 31
1- دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بجنورد، ایران
2- دکتری مدیریت آموزشی، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد بجنورد، ایران
3- دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت و رویدادهای ورزشی، دانشگاه صنعتی، واحد شاهرود، ایران
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش معنوی و یادگیری در بین دانش آموزان متوسطه شهر گرمه است. روش تحقیق از حیث هدف کاربردی و از حیث روش از نوع تحقیقات توصیفی پیمایشی میباشد. جامعه آماری این پژوهش عبارت است از کلیه دانش آموزان متوسطه شهر گرمه در سال تحصیلی 1404-1403 با نمونهای به حجم 120 نفر از طریق جدول مورگان و تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار تحقیق دو پرسشنامه استاندارد هوش معنوی کینگ (2008) و پرسشنامه یادگیری کلب (1985) مورداستفاده قرار گرفت. بهمنظور محاسبه روایی از روایی محتوایی و برای محاسبه پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که نتایج بیانگر روا و پایا بودن پرسشنامهها بود. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادههای پژوهش، از شاخصهای آمار توصیفی و آزمونهای آمار استنباطی جهت بررسی و آزمون فرضیهها استفادهشده است. متغیرهای پژوهش دارای زیر مؤلفههایی بودند و بهمنظور تحلیل دادهها و آزمون فرضیات از روش آزمون پیرسون استفاده شد. برای تحلیل کلیه داده از نرمافزار SPSS نسخه 23 استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که بین هوش معنوی و یادگیری رابطه معنیدار وجود دارد. بین تفکر وجودی انتقادی و یادگیری رابطه معنیدار وجود دارد. بین ارائه مفهوم شخصی بر یادگیري در دانش آموزان رابطه معنیدار وجود دارد و بین ایجاد موقعیت هوشیاری و یادگیری دانش آموزان رابطه معنیدار وجود دارد.
کلمات کلیدی :
